|
| Fiğ bitkisi ve tohumu |
Fiğ, baklagillerden olup çoğunlukla tahıla tutunarak daha iyi gelişmesi için tahılla birlikte ekilen, temel amacı hayvan yemi üretmek olan, bir ya da çok yıllık, genellikle tırmanıcı karakterli otsu bir bitki grubudur. Tarımda fiğin tercih edilmesinin önemli nedenlerinden biri, tırmanıcı gövdesi sayesinde buğday, arpa gibi tahılların saplarına sarılarak yatma riskini azaltması ve karışım ekimlerde bitki örtüsünü daha dengeli hale getirmesidir. Fiğ, yeşil aksamı yüksek olduğu için özellikle biçim döneminde bol miktarda ot verir; aynı zamanda baklagil yapısı nedeniyle köklerinde azot bağlayan bakterilerle ilişki kurarak toprağın verimini artırmaya katkı sağlayabilir. Bu yönüyle fiğ, yalnızca yem kaynağı değil, ekim nöbeti içinde toprağı güçlendiren bir yem bitkisi olarak da değerlendirilir.
Fiğ tarımı, çoğunlukla yem bitkisi üretimi amacıyla yapılır ve kullanım alanı hayvancılığın yoğun olduğu bölgelerde daha yaygındır; yeşil yem, kuru ot ve bazı uygulamalarda silajlık karışım olarak değerlendirilebilir. Karışım ekimde tahıl, fiğe destek olurken fiğ de yem karışımının protein değerini yükseltmeye yardımcı olur; bu nedenle mera baskısını azaltmak isteyen işletmelerde planlı yem üretiminde yer bulur. Türkiye’de fiğin üç çeşidi yem bitkisi olarak yetiştirilir: bayağı fiğ, koca fiğ ve tüylü fiğ. Bu çeşitler; iklim isteği, gelişme süresi, ot verimi ve dayanıklılık gibi özellikler bakımından farklılık gösterebilir. Uygun ekim zamanı, toprak yapısı ve karışım oranı doğru seçildiğinde fiğ, hayvan beslemede sürdürülebilir ve ekonomik bir yem kaynağı olarak öne çıkar.
Soru/Yorum Gönder