|
| Horon |
Horon, Doğu Karadeniz Bölgesi'nde ortaya çıkan, çoğunlukla kemençe eşliğinde toplu olarak oynanan, hızlı ritimli ve hareketli bir halk oyunudur; yöresel söyleyişte horan adıyla da anılır. Kökeni çok eski dönemlere uzanan horon, Karadeniz'in coğrafi yapısı, denizle iç içe yaşam biçimi ve bölge insanının hareketli karakteriyle şekillenmiştir. Oyuncular genellikle yarım daire, halka veya sıra düzeni alarak omuz omuza ya da parmaklardan tutuşarak oynar. Dizlerin kırılması, ayakların yere seri biçimde vurulması ve vücudun öne doğru hafif eğik duruşu horonun ayırt edici temel figürlerindendir. Oyun temposu çoğu zaman hızlıdır ve müziğin ritmine bağlı olarak ani hızlanmalar gösterebilir.
|
| Horon tepmek |
Horon, yalnızca bir dans değil, aynı zamanda topluluk bilinci, dayanışma ve birlikte hareket etme kültürünü yansıtan simgesel bir ifadedir. Erkek horonları genellikle daha sert ve keskin figürlerle oynanırken, kadın horonlarında hareketler daha yumuşak ve akıcı olabilir; bazı yörelerde ise kadın ve erkekler birlikte horon oynar. Horon müziğinde kemençenin yanı sıra davul, zurna ve tulum da kullanılabilir; ancak kemençe, horonla özdeşleşmiş temel çalgı olarak kabul edilir. Günümüzde horon, düğünlerde, şenliklerde ve kültürel etkinliklerde yaygın biçimde icra edilerek kuşaktan kuşağa aktarılmaktadır. Ritmi, toplu icrası ve güçlü yöresel kimliğiyle horon, Doğu Karadeniz halk kültürünün en belirgin ve tanınan unsurlarından biridir.
- Horon başı: Horon oynanırken oyuncuları ve oyunu yöneten kişi: Horonu çavuş, horoncunun başı ya da horon başı yönetir. Onun komutuyla, hangi figürün kaç defa yapılacağı, horonun hızı, horonda söylenen türküler ve nakaratları söylenir. (İ. Topaloğlu)
- Horon havası: Horon oynanırken çalınan ve söylenen ezgi ve türkü.
- Horon tepmek: El ele tutarak horon oynamak: İşte şiirler, marşlar derken ne zaman horon tepmeye başladılar bilmiyorum. (İlgili cümle kaynağı: R. Kaynar)
Soru/Yorum Gönder