- Çenenin altına dayayarak yayla çalınan dört telli çalgı.
- Ok atmada kullanılan kavis biçimli yay.
- Keman gibi (kaş): İnce, düzgün (kaş).
- Kemancı: Keman yapan ya da çalan kimse.
- Kemancılık: Keman çalmayı kendine meslek edinme durumu.
|
| Keman |
Keman, çenenin altına dayayarak, omuz üzerinde tutulan ve yayla çalınan dört telli bir yaylı çalgıdır. Batı müziğinin temel enstrümanlarından biri olan keman, ince ve esnek gövdesi sayesinde geniş bir ses aralığına sahiptir. Telleri genellikle sol, re, la ve mi seslerine akort edilir ve titreşim, at kılından yapılmış yay aracılığıyla sağlanır. Kemanın gövdesi üst kapak, alt kapak, yanlıklar ve f delikleri gibi bölümlerden oluşur; bu yapısal unsurlar sesin güçlenmesini ve karakter kazanmasını sağlar. Çenenin altına dayanan çenelik ve omuz desteği, çalgının dengeli tutulmasına yardımcı olur ve icracının uzun süre rahat çalmasını mümkün kılar.
Keman, özellikle klasik müzik, oda müziği, senfoni orkestraları ve solo icralar için vazgeçilmez bir çalgıdır; bunun yanında halk müziği ve çağdaş müzik türlerinde de yaygın biçimde kullanılır. 16. yüzyılda bugünkü formuna yaklaşan keman, zamanla teknik olanakları gelişmiş bir enstrüman hâline gelmiştir. Parmakların tel üzerinde farklı noktalara basılmasıyla ses yüksekliği değişir; bu özellik kemana ifade gücü yüksek bir melodik yapı kazandırır. Dinamik kontrol, vibrato ve yay teknikleri keman icrasında belirleyici unsurlar arasında yer alır. Bu yönleriyle keman, hem yapısal özellikleri hem de müzikal anlatım gücüyle evrensel bir çalgı olarak kabul edilir.
Soru/Yorum Gönder