|
| Meyan kökü |
Meyan kökü, baklagiller (Fabaceae) familyasına ait, Türkiye'de doğal olarak yaygın biçimde yetişen, iki çenekli kapalı tohumlu bitkiler arasında yer alan çok yıllık otsu bir bitkidir. Bitkinin toprak üstü kısmı 1–2 metre boya ulaşabilir ve genellikle mor renkli çiçekler açar. Asıl ekonomik ve tıbbi değeri ise toprak altında kalan kök ve rizomlarıdır. Bu kısımlar kendine özgü tatlımsı bir aromaya sahiptir ve bu tat, içerdikleri glisirizin adlı doğal bileşikten ileri gelir. Meyan kökü, güçlü kök yapısı sayesinde kurak ve yarı kurak bölgelerde de gelişebilir; bu yönüyle dayanıklı bitkiler arasında sayılır.
Meyan kökü, tarih boyunca besin maddelerinin yapımında ve hekimlikte kullanılmıştır. Köklerinden elde edilen özüt; şerbet, içecek, şekerleme ve bazı geleneksel gıdalarda tatlandırıcı olarak değerlendirilir. Ayrıca geleneksel tıpta boğaz yumuşatıcı, balgam söktürücü ve mideyi rahatlatıcı özellikleriyle tanınır. Günümüzde meyan kökü, farmasötik ürünlerde yardımcı madde olarak da kullanılmakta, özellikle bitkisel kökenli ilaçlar ve gıda sanayisinde ekonomik önem taşımaktadır. Ancak yoğun ve uzun süreli kullanımının bazı yan etkileri olabileceği bilindiğinden, kontrollü tüketilmesi önerilir. Hem tarımsal hem de tıbbi değeriyle meyan kökü, Anadolu’da köklü bir kullanım geleneğine sahip önemli bir bitki olarak kabul edilir.
Soru/Yorum Gönder