- (zooloji) Kirpigillerden, 25 - 30 cm uzunluğunda, tortop olabilen dikenli bir memeli türü.
- (askeri terim) Yollarda ve gerektiğinde hemen kaldırılabilecek engele gereksinme görülen yerlerde barikat olarak kullanılan, dikenli telle sarılmış, tahta ya da metal çerçeve.
(askeri terim) 10-15 askeri personeli hızla nakledebilen ve belli çaptaki mayınlara karşı da koruma sağlayan Türkiye de üretilen askeri zırhlı araç.
Kirpi tipi askeri zırhlı araç - (tarih) Yuvarlak tahtalar üzerine çakılmış sivri uçlu çivilerden oluşan savaş aracı. Atların hareketlerini zorlaştırmak için geçitlere, düşman ordusunun yollarına serpilirdi.
|
| Kirpi |
Kirpi, kirpigiller (Erinaceidae) familyasına bağlı, sırtı sert dikenlerle kaplı, küçük ve böcekçil beslenen memeli hayvanların genel adıdır. Avrupa, Asya ve Afrika'nın bazı bölgelerinde yaşayan kirpiler, türlerine göre farklı boyutlarda olabilir. Avrupa kirpisi (Erinaceus europaeus) yaklaşık 20-30 cm uzunluğa ulaşabilir. Vücutları tıknaz, burunları sivri, gözleri küçük, kulakları yuvarlak ve bacakları kısadır. Sırtlarını ve yanlarının bir bölümünü kaplayan dikenler, keratinden oluşan ve savunma amacıyla kullanılan sert kıllardır. Bu dikenler zehirli değildir ve normal koşullarda hayvanın vücuduna sıkıca bağlıdır. Kirpilerin en bilinen savunma davranışı, tehlike hissettiklerinde başlarını ve bacaklarını içeri çekerek top biçiminde kıvrılmalarıdır. Bu sırada dikenli sırtları dışarıda kalır ve yumuşak karın bölgeleri korunur. Kirpiler çoğunlukla gece aktiftir; gündüzleri yaprakların, çalıların veya başka doğal örtülerin altında dinlenirler. Yaşam alanları arasında orman kenarları, çayırlar, çalılıklar, bahçeler ve tarım alanları bulunur. Bazı türler insan yerleşimlerinin yakınında da yaşayabilir. Kirpiler çevre koşullarına bağlı olarak kış uykusuna yatabilir veya etkinliklerini azaltabilir. Vücut yapıları, dikenleri ve kendilerini korumak için kıvrılma yetenekleri, onları diğer küçük memelilerden ayıran başlıca özelliklerdir.
Kirpilerin beslenmesi ağırlıklı olarak böcekler ve diğer küçük omurgasızlardan oluşur. Böcekler, solucanlar, salyangozlar ve sümüklü böceklerin yanı sıra fırsat bulduklarında yumurta, küçük omurgalılar ve bazı bitkisel besinleri de tüketebilirler. Bu beslenme alışkanlıkları sayesinde bahçe ve doğal alanlardaki bazı omurgasızların sayısının dengelenmesine katkıda bulunurlar. Kirpiler genellikle yalnız yaşar ve üreme dönemi dışında kendi başlarına hareket ederler. Dişiler, türüne ve çevre koşullarına bağlı olarak bir doğumda birkaç yavru dünyaya getirebilir. Yavrular başlangıçta savunmasızdır; dikenleri doğumdan kısa süre sonra belirginleşir ve zamanla sertleşir. Kirpilerin koku alma ve işitme duyuları gelişmiştir; yiyecek ararken bu duyulardan yararlanırlar. Doğal yaşamda yırtıcı hayvanlar, trafik, yaşam alanlarının kaybı ve tarımda kullanılan bazı kimyasallar kirpiler için tehdit oluşturabilir. Bahçelerde çalıların ve yaprak örtüsünün korunması, geçiş yollarının açık bırakılması ve kimyasal kullanımının azaltılması yaşamlarını destekleyebilir. Kirpiler insanlara genellikle saldırgan davranmaz; tehdit altında kaldıklarında kendilerini dikenleriyle korumaya çalışırlar. Yabani kirpilerin gereksiz yere elle tutulmaması, doğal ortamlarından alınmaması ve yaralı ya da güçsüz görüldüklerinde uzmanlardan yardım alınması önemlidir. Kirpiler, kendilerine özgü dikenli vücutları ve kıvrılarak korunma davranışlarıyla tanınan, doğal ekosistemlerin bir parçası olan memelilerdir.
Soru/Yorum Gönder