|
| Samuray |
Samuray, Orta Çağ ve erken modern dönemde Japonya'da askerî hizmet yürüten savaşçı sınıfın mensubuna verilen addır. Japonca samurai sözcüğünün, "hizmet etmek" anlamındaki eski Japonca saburau fiilinden türediği kabul edilir. Samuraylar başlangıçta soylu ailelerin ve yerel yöneticilerin hizmetinde görev yapan silahlı savaşçılar olarak ortaya çıkmış, zamanla Japonya'nın feodal düzeninde önemli bir toplumsal ve askerî sınıf hâline gelmiştir. Özellikle daimyo adı verilen bölgesel derebeylerine ve çeşitli dönemlerde şogunlara bağlı olarak savaşmış, toprakların korunması, yönetimin sürdürülmesi ve askerî seferlere katılma gibi görevler üstlenmişlerdir. Samurayların tamamı çiftçi değildi; savaşçı sınıfın ekonomik düzeni içinde bazıları toprak gelirlerinden yararlanırken alt düzeydeki savaşçılar farklı idarî ve askerî görevler de yürütmüştür. Samuray sınıfının konumu yüzyıllar boyunca değişmiş, özellikle Kamakura, Muromachi ve Tokugawa dönemlerinde Japonya'nın siyasal yapısında belirleyici rol oynamıştır. Samurayların kullandığı en tanınmış silah katana olmakla birlikte yay, mızrak ve çeşitli ateşli silahlar da savaş koşullarına göre kullanılmıştır. Geleneksel kıyafet ve zırhları da dönemlerine ve statülerine göre farklılık göstermiştir.
Samurayların davranışları çoğu zaman bushido olarak adlandırılan savaşçı ahlakı ve hizmet anlayışıyla ilişkilendirilir. Sadakat, görev bilinci, cesaret, özdenetim ve onur gibi değerler samuray kültürünün önemli unsurları arasında yer almış, ancak bushido'nun bütün tarih boyunca değişmeden var olan tek ve kesin bir kurallar bütünü olduğu düşüncesi tarihçiler tarafından sorgulanmaktadır. Samurayların "ölüm korkusunu yenmiş" kişiler olduğu yönündeki anlatım da daha çok sonradan oluşan idealize edilmiş samuray imgesini yansıtır. İki kılıç taşıma geleneği, özellikle Edo döneminde belirginleşmiş; samurayların uzun katana ile daha kısa wakizashiyi birlikte taşıması daisho olarak adlandırılmıştır. Kılıçlar yüksek sembolik ve kültürel değere sahip olsa da kılıçlara isim verilmesi ve onların ruhuna inanılması bütün samuraylar için geçerli bir kural olmamış; bu tür inançlar kişiden kişiye ve döneme göre değişmiştir. Samuraylar silahlı mücadele yanında jujutsu gibi yakın dövüş yöntemlerinden de yararlanmış, farklı okullarda kılıç kullanımı, okçuluk, mızrak ve diğer savaş sanatları öğretilmiştir. Samuray sınıfı, 19. yüzyıldaki Meiji Restorasyonu sonrasında feodal düzenin kaldırılmasıyla resmî ayrıcalıklı statüsünü kaybetmiş ve 1870'lerde sınıfın geleneksel askerî ayrıcalıkları büyük ölçüde sona ermiştir.
Soru/Yorum Gönder