|
Polimer, monomer adı verilen küçük moleküllerin birbirlerine tekrarlar şekilde eklenmesiyle oluşan çok uzun zincirli moleküllerdir. Bu yapı, aynı tür birimlerin art arda bağlanmasıyla meydana gelen düzenli veya düzensiz zincirler halinde olabilir ve oluşan büyük molekül makromolekül olarak adlandırılır. Polimerler doğal ya da sentetik kaynaklı olabilir; nişasta, selüloz ve proteinler doğal polimer örnekleri iken plastikler, naylon ve kauçuk gibi maddeler sentetik polimerlerdir. Bu moleküllerin fiziksel özellikleri, zincir uzunluğu, dallanma derecesi ve moleküller arası etkileşimlere bağlı olarak değişir. Polimer zincirleri esnek ya da sert olabilir, bu da onların kullanım alanlarını belirler. Yüksek molekül ağırlıkları ve tekrar eden birimlerden oluşmaları, polimerlere dayanıklılık, esneklik ve kimyasal direnç gibi önemli özellikler kazandırır.
Polimerleşme, monomer gibi küçük moleküllerin ya da yalın bileşiklerin kendi aralarında tepkimeye girerek uzun zincirli ve daha yüksek molekül ağırlıklı bir tek büyük molekül oluşturmaları sürecidir. Bu süreç iki temel şekilde gerçekleşebilir: katılma (ilave) polimerleşmesi ve yoğunlaşma (kondenzasyon) polimerleşmesi. Katılma polimerleşmesinde monomerler doğrudan birleşirken, yoğunlaşma polimerleşmesinde su veya benzeri küçük moleküller açığa çıkar. Polimerleşme, hem eş moleküllerin birleşmesiyle (homopolimer) hem de değişik moleküllerin birleşmesiyle (kopolimer) oluşabilir. Tepkime koşulları, kullanılan katalizörler ve ortam şartları polimerin yapısını doğrudan etkiler. Bu nedenle polimerleşme, malzeme bilimi ve kimya endüstrisinde kontrollü biçimde yürütülen, ürünün özelliklerini belirleyen kritik bir süreçtir.
Soru/Yorum Gönder